چه فرقی میان مخلوط کن و خردکن وجود دارد؟

چه فرقی میان مخلوط کن و خردکن وجود دارد؟

مخلوط کن یکی از کاربردی ترین لوازم برقی آشپزخانه است و در بسیاری از خانه ها برای تهیه انواع نوشیدنی، اسموتی، سس و ترکیبات نرم مورد استفاده قرار می گیرد. با این حال، گاهی تصور می شود دستگاهی که می تواند میوه، یخ یا مواد مختلف را به خوبی با یکدیگر ترکیب کند، حتماً باید برای خرد کردن تمام مواد غذایی نیز مناسب باشد. در عمل چنین تصوری همیشه درست نیست. عملکرد مخلوط کن به عوامل مختلفی مانند شکل تیغه، طراحی پارچ، نحوه گردش مواد و نوع ماده غذایی بستگی دارد و همین تفاوت ها مشخص می کنند که یک دستگاه برای چه کاری عملکرد مطلوب تری خواهد داشت. دلیل اصلی این موضوع را باید در تفاوت میان «مخلوط کردن» و «خرد کردن» جست وجو کرد. در مخلوط کردن، معمولاً هدف این است که چند ماده با یکدیگر ترکیب شوند و در نهایت بافتی نسبتاً یکنواخت به دست آید. وجود مایع نیز در بسیاری از این ترکیبات به حرکت مواد کمک می کند. در مقابل، خرد کردن بیشتر به معنای تبدیل یک ماده جامد به قطعات کوچک تر است و همیشه به وجود مایع وابسته نیست. بنابراین دستگاهی که برای ایجاد گردش مناسب مواد مایع درون پارچ طراحی شده، لزوماً برای خرد کردن مواد خشک و جامد بهترین گزینه نخواهد بود.

نقش مایع در عملکرد مخلوط کن

یکی از مهم ترین دلایلی که باعث می شود مخلوط کن در تهیه نوشیدنی عملکرد بسیار خوبی داشته باشد، وجود مایع در ترکیب است. زمانی که میوه، شیر، آب یا سایر مایعات داخل پارچ قرار می گیرند، حرکت مواد آسان تر می شود. تیغه ها مواد را به سمت خود می کشند، آن ها را خرد می کنند و سپس ترکیب دوباره درون پارچ گردش پیدا می کند. این چرخه باعث می شود مواد مختلف چندین بار از مسیر تیغه عبور کنند و در نهایت بافتی نرم تر و یکنواخت تر شکل بگیرد. برای مثال، زمانی که موز و توت فرنگی همراه با شیر داخل مخلوط کن قرار می گیرند، مایع به حرکت مواد کمک می کند و فضای مناسبی برای عملکرد تیغه ها ایجاد می شود. به همین دلیل ممکن است یک دستگاه در تهیه اسموتی بسیار سریع و دقیق عمل کند، اما وقتی همان پارچ با مواد کاملاً خشک پر شود، نتیجه کاملاً متفاوت باشد.

مواد خشک

مواد غذایی خشک مانند مغزها، برخی حبوبات، ادویه ها یا مواد جامد فشرده، رفتار متفاوتی درون پارچ دارند. این مواد معمولاً مانند یک ترکیب مایع در فضای داخلی دستگاه گردش نمی کنند و ممکن است در کف یا گوشه های پارچ جمع شوند. در این حالت تیغه همچنان می چرخد، اما تمام مواد به شکل یکنواخت در مسیر آن قرار نمی گیرند. همین مسئله می تواند باعث شود بخشی از مواد بیش از اندازه خرد شود و قسمت دیگری تقریباً دست نخورده باقی بماند. کاربر ممکن است برای حل مشکل، دستگاه را خاموش کند، مواد را با قاشق جابه جا کند و دوباره دستگاه را روشن کند. اگر این اتفاق به صورت مکرر رخ دهد، مشخص می شود که مشکل لزوماً کمبود قدرت موتور نیست، بلکه نوع طراحی دستگاه با نوع کاری که از آن انتظار داریم هماهنگ نیست.

شکل پارچ 

پارچ مخلوط کن فقط یک ظرف برای نگهداری مواد نیست. شکل داخلی آن می تواند مسیر حرکت مواد را تعیین کند و در نتیجه مستقیماً روی کیفیت عملکرد دستگاه تأثیر بگذارد. در یک طراحی مناسب، مواد پس از برخورد با تیغه دوباره در مسیر گردش قرار می گیرند و به سمت قسمت پایینی پارچ بازمی گردند. اگر مواد در گوشه ها یا قسمت های خاصی از پارچ گیر کنند، تیغه نمی تواند به شکل یکنواخت با آن ها درگیر شود. این مسئله در ترکیبات غلیظ و خشک بیشتر دیده می شود. به همین دلیل ممکن است دو مخلوط کن با مشخصات ظاهراً مشابه، هنگام تهیه یک نوشیدنی نتیجه نزدیک به هم داشته باشند اما در خرد کردن مواد جامد عملکرد متفاوتی نشان دهند.

تیغه 

تیغه مهم ترین بخش مخلوط کن برای تماس مستقیم با مواد غذایی است، اما صرفاً تعداد تیغه ها نمی تواند کیفیت عملکرد دستگاه را مشخص کند. زاویه تیغه ها، شکل آن ها، نحوه قرارگیری در قسمت پایینی پارچ و سرعت چرخش همگی در نتیجه نهایی مؤثر هستند. برای تهیه نوشیدنی، تیغه باید بتواند مواد را به اندازه کافی ریز کند و همزمان به گردش ترکیب کمک کند. اما هنگام خرد کردن مواد خشک، مسئله کمی پیچیده تر می شود. مواد ممکن است به جای حرکت مداوم، در یک نقطه قرار بگیرند و تیغه فقط بخشی از آن ها را تحت تأثیر قرار دهد. به همین دلیل، عبارت هایی مانند «تیغه قدرتمند» به تنهایی اطلاعات کاملی درباره توانایی دستگاه در خرد کردن مواد غذایی ارائه نمی کنند.

مخلوط کن همان خردکن نیست

اسموتی یکی از نمونه هایی است که تفاوت میان این دو نوع کاربری را به خوبی نشان می دهد. میوه های نرم، همراه با مقدار مناسبی مایع، به راحتی درون پارچ حرکت می کنند و پس از چند مرحله عبور از تیغه، به بافتی یکدست تبدیل می شوند. در چنین شرایطی طراحی دستگاه کاملاً در جهت کاری قرار گرفته است که برای آن استفاده می شود. اما اگر همان دستگاه را برای خرد کردن مقدار کمی پیاز یا سیر به کار ببریم، ممکن است مواد به جای اینکه به شکل یکنواخت خرد شوند، در اطراف تیغه پخش شوند یا در کف ظرف باقی بمانند. در اینجا یک خردکن با ظرف کوچک تر و ساختاری که مواد را نزدیک تر به تیغه نگه می دارد، می تواند نتیجه متفاوتی ارائه دهد. بنابراین عملکرد خوب یک دستگاه در تهیه نوشیدنی نباید به عنوان نشانه ای قطعی از مناسب بودن آن برای تمام انواع خرد کردن در نظر گرفته شود.

مواد غذایی غلیظ

ترکیبات بسیار غلیظ در نقطه ای میان مواد مایع و خشک قرار می گیرند. ممکن است مقدار کمی مایع در آن ها وجود داشته باشد، اما حرکت ترکیب به اندازه یک نوشیدنی روان نباشد. کره مغزها، خمیرهای غذایی، برخی سس های بسیار غلیظ و ترکیبات مشابه می توانند باعث شوند تیغه با مقاومت بیشتری روبه رو شود. در چنین شرایطی، موتور باید نیروی بیشتری برای چرخاندن تیغه ایجاد کند و مواد نیز باید مسیر مناسبی برای گردش داشته باشند. اگر این اتفاق نیفتد، دستگاه ممکن است با وجود عملکرد عالی در نوشیدنی های معمولی، هنگام کار با ترکیبات غلیظ دچار افت عملکرد شود.

مقدار مواد

گاهی مشکل از خود ماده غذایی نیست، بلکه از مقدار آن است. اگر مقدار بسیار کمی از مواد داخل پارچ قرار گیرد، ممکن است مواد اصلاً به شکل مناسبی به سمت تیغه حرکت نکنند. در مقابل، پر کردن بیش از اندازه پارچ نیز می تواند فضای لازم برای گردش مواد را از بین ببرد. این موضوع در مورد خرد کردن مواد جامد اهمیت بیشتری دارد. در خردکن های کوچک تر، مواد معمولاً به تیغه نزدیک تر هستند و احتمال برخورد یکنواخت آن ها با تیغه افزایش پیدا می کند. اما در پارچ بزرگ مخلوط کن، مقدار کمی ماده ممکن است در فضای گسترده تری پخش شود و به خوبی در مسیر تیغه قرار نگیرد.

سرعت

افزایش سرعت تیغه لزوماً به معنای بهتر شدن نتیجه نیست. اگر مواد به شکل مناسبی در مسیر تیغه قرار نگیرند، حتی سرعت بالاتر نیز نمی تواند مشکل گردش نامناسب را به طور کامل برطرف کند. در بعضی موارد، استفاده از سرعت مناسب یا حالت پالس می تواند کنترل بیشتری ایجاد کند و از خرد شدن بیش از حد مواد جلوگیری شود. برای مثال، هنگام خرد کردن برخی مواد، ممکن است هدف فقط ایجاد قطعات کوچک باشد و نه تبدیل کامل آن ها به یک خمیر یا ترکیب یکدست. در چنین شرایطی، کنترل زمان و سرعت اهمیت زیادی دارد.

تفاوت مخلوط کن و خردکن

تفاوت این دو دستگاه را می توان از زاویه نوع کاربری بهتر درک کرد. مخلوط کن معمولاً برای ترکیب مواد و ایجاد بافت نرم تر، به ویژه در حضور مایع، کاربرد بیشتری دارد. خردکن بیشتر برای خرد کردن مواد جامد در حجم های محدود و تبدیل آن ها به قطعات ریز یا نیمه ریز طراحی شده است. این تفاوت به معنای آن نیست که مخلوط کن نمی تواند هیچ ماده جامدی را خرد کند یا خردکن نمی تواند هیچ ترکیب نرمی را آماده کند. مرز میان این دو کاملاً مطلق نیست. مسئله اصلی، میزان تناسب طراحی دستگاه با کاری است که قرار است به طور مداوم انجام شود. اگر فردی بیشتر نوشیدنی و اسموتی تهیه می کند، یک مخلوط کن مناسب می تواند بخش مهمی از نیاز آشپزخانه را پوشش دهد. در مقابل، اگر خرد کردن پیاز، سیر، سبزیجات یا مغزها یکی از کارهای پرتکرار باشد، وجود یک خردکن مناسب می تواند نتیجه دقیق تر و استفاده راحت تری ایجاد کند.